Een heel normaal beeld tegenwoordig in de rechtszaal in Den Bosch, journalisten zitten er met hun laptops, en mobieltjes. Advocaten zie ik even een sms'je sturen. Zelf heb ben ik bij lange zittingen blij met mijn Iphone. Al is het maar om het nieuws bij te houden op internet, of om even te twitteren. Ja , ik geef het toe, dat is meteen de reden dat het hier tegenwoordig zo stil is. Niks aan de hand in de rechtszaal. Natuurlijk ga ik niet bellen en verstoor ik de zitting niet. Zo ook deze week. Terwijl ik mijn mail lees op de Iphone komt er plotseling een bewaker, of parket politie, hoe het ook mag heten aan. Hij gebaard dat de Iphone uit moet. Waarschijnlijk heeft hij geen idee wat je met zo'n apparaat allemaal kan doen. Met tegenzin zet ik hem uit. Ik zie hem in zijn stoel onnozel voor zich uit staren. Af en toe een waakzame blik in mijn richting om te kijken of ik toch zondig. Gelukkig was deze dienstklopper een uitzondering. Vandaag zat ik in dezelfde rechtszaal. De perstribune zat vol met journalisten die werkten met laptops en mobieltjes. Ook advocaten waren druk aan het sms'en. Geen parket politie die er iets om gaf. Waarom zouden ze ook, het is 2010, we leven in een digitale wereld waarin dit soort communicatie steeds belangrijker wordt. Volgend keer laat ik mijn Iphone gewoon aan. Burgerlijke ongehoorzaamheid in de rechtszaal, dichter bij de bron kan het niet.
10 maart 2010
De dienstklopper
Een heel normaal beeld tegenwoordig in de rechtszaal in Den Bosch, journalisten zitten er met hun laptops, en mobieltjes. Advocaten zie ik even een sms'je sturen. Zelf heb ben ik bij lange zittingen blij met mijn Iphone. Al is het maar om het nieuws bij te houden op internet, of om even te twitteren. Ja , ik geef het toe, dat is meteen de reden dat het hier tegenwoordig zo stil is. Niks aan de hand in de rechtszaal. Natuurlijk ga ik niet bellen en verstoor ik de zitting niet. Zo ook deze week. Terwijl ik mijn mail lees op de Iphone komt er plotseling een bewaker, of parket politie, hoe het ook mag heten aan. Hij gebaard dat de Iphone uit moet. Waarschijnlijk heeft hij geen idee wat je met zo'n apparaat allemaal kan doen. Met tegenzin zet ik hem uit. Ik zie hem in zijn stoel onnozel voor zich uit staren. Af en toe een waakzame blik in mijn richting om te kijken of ik toch zondig. Gelukkig was deze dienstklopper een uitzondering. Vandaag zat ik in dezelfde rechtszaal. De perstribune zat vol met journalisten die werkten met laptops en mobieltjes. Ook advocaten waren druk aan het sms'en. Geen parket politie die er iets om gaf. Waarom zouden ze ook, het is 2010, we leven in een digitale wereld waarin dit soort communicatie steeds belangrijker wordt. Volgend keer laat ik mijn Iphone gewoon aan. Burgerlijke ongehoorzaamheid in de rechtszaal, dichter bij de bron kan het niet.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
3 reacties:
Als je maar kunt Twitteren, CoveritLiven of foto's kunt doorsturen!
Die mogelijkheid tot foto's nemen en doorsturen zijn nu juist het probleem, vermoed ik.
(je mag nog steeds niet fotograferen in een rechtszaal, vanwege privacy redenen)
Tenslotte ben je pas schuldig, als schuld bewezen wordt in Nederland.
@ Anders, daar heb je gelijk in, maar dat kan met andere mobieltjes ook en er is geen beleid, meestal mag het mobieltje wel aan, soms plotseling niet.
@Peer, Twitteren kan dan dus ook niet meer.
Een reactie plaatsen